Jarmark.org

Ledwie człowiek porzuci pisanie bloga na kilka miesięcy, a tu już pomór. Netto zamknięte (no dobra jest brutto, ale wygląda raczej jak tara), webstop martwy, bootstrap w lekkiej hibernacji (choć właśnie się budzi), Artur pisze o spleśniałych kanapkach, Kuba też jakby na hamulcu - jednym słowem fin de siècle.
Sam nie jestem lepszy, zmęczony idiotycznymi pomysłami na “startup web2.0″ - czego objawy przeciekły mi nawet do artykułu w Polityce w którym zabrałem głos, zdecydowanie oczekiwałem nowego…

Doczekałem się.
Read the rest of this entry »

Kilku moich znajomych w ciągu ostatnich miesięcy dotknęła podobna przypadłość - nagle i bez żadnego uprzedzenia :) zostali przeniesieni z funkcji trybika do funkcji sternika we własnym projekcie. Taki “awans” to dosyć typowe zjawisko w działach IT naszych firm - można się spierać czy sensowne czy nie, niemniej jednak istnieje. Dla jednych to kop, który rzeczywiście pozwala im odnaleźć dla siebie inną drogę, dla drugich to droga do odkrycia - “nie nadaję się do tego na 120%” (a jak jest w Twoim przypadku możesz spróbować się dowiedzieć sprawdzając swoje kotwice kariery).

Taki awans to przede wszystkim zmiana materii z jaką się stykamy zamiast krzemu i abstraktów przychodzi współpracować z białkiem, a to nie jest już tak przewidywalne jak architektura systemów czy debugowanie kodu. Wszystkim, których dopadł nagły awans w projekcie proponuję weekendową podróż do krainy Morowii…

Republika Morowii to kraina której właściciel (dlaczego właściciel? o tym w ksiązce:)) postanowił utworzyć drugą dolinę krzemową - Silikon Valejit. Główny ciężar tego zadania spoczywa na barkach menedżera projektów Webstera Tompkinsa. Porwany przez agentkę służb specjalnych Morowii dostaje propozycję nie do odrzucenia - ma kilkanaście miesięcy aby wyprodukować 5 produktów informatycznych, które mają pokonać konkurencję w swoich niszach. Śledząc losy głównych bohaterów książki Toma DeMarco “Zdążyć przed terminem“ wiedza z zakresu zarządzania zespołami i projektami “sama” dyfunduje do naszej głowy :) Każdy rozdział kończy się krótkim podsumowaniem (”Dziennki Pana Tompkinsa”) zawierającym podstawowe reguły przemycone w treści.

Jeżeli więc odgrywasz w swoim projekcie rolę ciut większą od trybika zdecydowanie warto wybrać się na weekend do krainy Morowii.

Praktycznie od dnia pierwszego zaglądam i majstruję pod maską Mac OS X. Spróbuję w tym wpisie podsumować trochę swoje obserwacje, patrząc oczywiście z pozycji rubisty i celowo pomijając wady i dostrzeżone niedostatki :)
Read the rest of this entry »

Marcin rozpoczął akcję pod kryptonimem Nie Bądź Psem Ogrodnika, ze szczytnym celem aby publiczne pokazać pomysły leżące odłogiem po szufladach, a pasujące do kategorii super-startup-łeb-dwa-zerowy-który-zawojuje-swiat-i-bedzie-druga-nasza-klasa-tylko-lepsza. Popieram tę ideę z całego serca, mam bowiem silne przekonanie (a co ja mówię, mam pewność) że sam pomysł jest wart zero. Tak zeeero czyli null, nil, zip, none. Co ma wartość? Realizacja. Koniec kropka.

Przeglądając pomysły przedstawione do tej pory na netto przyznam jednak ze smutkiem, że żaden nie wzbudził we mnie żywszego pulsu. Ba, cześć spowodowała nawet, że musiałem się zmusić aby doczytać do końca notkę je opisującą. Przewrotnie jakość zgłoszonych pomysłów zainspirowała mnie do własnego projektu web2.0, oto zgodnie z przyjętą konwencją nazewnicza mój pomysł:

Read the rest of this entry »

Uff pięć dni za mną, powoli przyzwyczajam się do makowych dziwactw (odzwyczajając się od windowsowych). Swoje obserwacje i zastosowane wytrychy postanowiłem przedstawić ponownie w stylu netto, zauważyłem bowiem, że bullety dają najlepszy stosunek sygnał/szum :)

Read the rest of this entry »