Każdy kto miał okazję bawić się oscyloskopem (no dobra przyznaje, nie jest to typowa zabawka - ale na lekcjach fizyki powinien się był pojawić) mógł zetknąć się z tzw. krzywymi Lissajou. Nie wchodząc specjalnie w szczegóły są to wzory, które są wizualizacją drgań harmonicznych. Cały koncept narodził się w początku XIX w, więc wizualizacja była realizowana za pomocą wiązki światła i kamertonów - taki hardware dawał co najwyżej takie efekty:
Read the rest of this entry »
Właściwie można powiedzieć, że ten wpis stanowi pewną kontynuację tego. Skoro już operujemy w przestrzeni 3D to może wyciągnąć artefakty z wirtuala z powrotem do reala? Jak to się będzie sprawdzało? Obejrzyjcie sami:
Siftables przyznam to pomysł, który jeżeli tylko nabierze kształtu produktu do nabycia zagości na mojej półce (z oficjalną motywacją - to dla Zojki, jak podrośnie będzie jak znalazł :)) Ale poważniej, widzę w tym pomyśle potężne narzędzie edukacyjno-zabawowe. Patrząc na filmik przyszło mi do głowy, że super dodatkiem byłoby gdyby klocki potrafiły się czy to się odpychać (coś jak zbliżanie tych samych biegunów magnesów do siebie) czy wibrując podobnie do komórki sygnalizować stan ‘nie tak, to nie moje miejsce’.
Przy okazji oglądania mutacji gry scrabble pomyślałem, że coś podobnego dosyć prosto można zrealizować na iPhone’a, tylko byłoby to dziwne gdyby dziecko bawiło się 8 iPhonami w układanie literek…
Szperając po sieci w poszukiwaniu kontekstu do siftables natrafiłem jeszcze na zabawkę Cube World.
Jednym z bardziej irytujących mnie ograniczeń Mac OS X był brak możliwości wygodnego przesuwania i zmiany rozmiarów okien. Czas przeszły jest tu sygnałem, że mam rozwiązanie - Mondo Mouse rozwiązuje problem raz na zawsze. Pozwoliłem sobie zapożyczyć graficzki ze strony producenta, aby zademonstrować jak przyjemne może być operowanie oknami:
Sofcik nie jest darmowy, ale upierdliwość obsługi okien była dla mnie wystarczającą motywacją do wydania 15$.
Przy okazji pytanie, a co Was irytuje najbardziej w Mac OS X?
[os x UI]Biurko jakie jest każdy widzi. Dziś mamy jego odwzorowanie praktycznie w każdym systemie operacyjnym na każdym urządzeniu wyposażonym w procesor i kolorowy wyświetlacz. Zabawne, że wszystkie implementacje opierają się na tej samej dwuwymiarowej metaforze rodem z Xerox Parc (z korzeniami w latach 70!). Zmiany pojawiające się od tego czasu właściwie nic rewolucyjnego nie wprowadziły, czyżby więc to wszystko co można wymyślić?
Read the rest of this entry »
Świetny filmik wyjaśniający mechanizm powstania całej zawieruchy na amerykańskim rynku nieruchomości.
[visualization]
